صندوق‌های پژوهش و فناوری؛

رشد فناوری و شکل‌گیری کسب‌وکارهای دانش‌بنیان، نیاز به ابزارهای مالی متناسب با ماهیت و ریسک این کسب‌وکارها را بیش از پیش نمایان کرده است. صندوق‌های پژوهش و فناوری در پاسخ به همین نیاز شکل گرفته‌اند.

این صندوق‌ها به‌عنوان نهادهای مالی غیردولتی در زیست‌بوم علم، فناوری و نوآوری، نقش واسط و تسهیل‌گر میان سرمایه، فناوری و کسب‌وکار را ایفا می‌کنند.

امروز، فعالیت صندوق‌های پژوهش و فناوری تنها به پرداخت تسهیلات محدود نیست. این صندوق‌ها با استفاده از ابزارهایی مانند تسهیلات مالی، ضمانت‌نامه، سرمایه‌گذاری و عاملیت منابع مالی می‌توانند در مراحل مختلف چرخه رشد یک کسب‌وکار فناور حضور داشته باشند؛ از شکل‌گیری و توسعه محصول گرفته تا ورود به بازار، اجرای قراردادها و تجاری‌سازی فناوری.

به این ترتیب، صندوق‌های پژوهش و فناوری را می‌توان بخشی از زیرساخت مالی اقتصاد نوآوری دانست؛ نهادی که تلاش می‌کند فاصله میان ظرفیت علمی و فناورانه کشور و منابع موردنیاز برای تبدیل این ظرفیت به ارزش اقتصادی را کاهش دهد.

رشد فناوری و شکل‌گیری کسب‌وکارهای دانش‌بنیان، ابزارهای مالی متفاوتی می‌خواهد؛ ابزارهایی که ماهیت نوآوری، ریسک توسعه محصول و چرخه طولانی تجاری‌سازی را درک کنند. صندوق‌های پژوهش و فناوری در پاسخ به همین نیاز شکل گرفته‌اند.

صندوق پژوهش و فناوری توسعه فناوری ایرانیان پس از اخذ مجوزهای لازم در سال ۱۳۸۹، از ابتدای سال ۱۳۹۰ با مشارکت ۴۹ درصدی بخش دولتی و ۵۱ درصدی بخش خصوصی فعالیت خود را آغاز کرد.

رشد فناوری و شکل‌گیری کسب‌وکارهای دانش‌بنیان، ابزارهای مالی متفاوتی می‌خواهد؛ ابزارهایی که ماهیت نوآوری، ریسک توسعه محصول و چرخه طولانی تجاری‌سازی را درک کنند. صندوق‌های پژوهش و فناوری در پاسخ به همین نیاز شکل گرفته‌اند.

صندوق پژوهش و فناوری توسعه فناوری ایرانیان پس از اخذ مجوزهای لازم در سال ۱۳۸۹، از ابتدای سال ۱۳۹۰ با مشارکت ۴۹ درصدی بخش دولتی و ۵۱ درصدی بخش خصوصی فعالیت خود را آغاز کرد.